Agenda

De Hermitage presenteert een selectie van de grootste meesterwerken uit de prestigieuze privécollectie van Georges Bemberg (1915-2011).

Gedurende zijn leven heeft deze illustere verzamelaar en letterkundige een grote collectie schilderijen, tekeningen en kunstvoorwerpen verzameld.

Voor de eerste keer wordt deze collectie buiten de muren van de Bemberg Stichting (Toulouse) tentoongesteld. De collectie onderscheidt zich door de uitzonderlijke kwaliteit van haar schilderijen en tekeningen uit het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw, maar ook door de pracht van kunst van de Oude Duitse, Vlaamse, Venetiaanse en Franse Meesters.

De tentoonstelling (Chefs-d’œuvre de la collection Georges Bemberg) brengt 132 van de meest opmerkelijke schilderijen en tekeningen uit deze collectie samen.

De tentoonstelling (Sing-Song-Signs & Folded Stories) richt zich op de kunstwerken van Warja Lavater (1913-2007).

De kunstenares bedacht een beeldtaal in haar gevouwen boeken – Wilhelm Tell (1960), Rotkäppchen (1960) en Leidenschaft und Vernunft (1961).

Ze ging deze techniek verder uitdiepen in verschillende andere media en kunstwerken. Internationale bekendheid verwierf ze met Wilhelm Tell, gepubliceerd door het Museum of Modern Art in 1962.

Van de 15e tot het midden van de 19e eeuw waren Zwitserse huurlingen het grootste exportartikel van de Confederatie en haar kantons.

Naar schatting 1,5 miljoen soldaten hebben onder buitenlandse vlag hebben gediend, voor Frankrijk, de Republiek en later Monarchie der Nederlanden, Pruissen, Oostenrijk, Spanje, Engeland of andere landen

In de structureel zwakke berggebieden was het soldatenbestaan een lucratieve van arbeidsmigratie en een uitweg uit de armoede.

Onder hen zijn persoonlijkheden zoals “Borneo Louis”, Louis Wyrsch uit Nidwalden, die naam maakte als officier in dienst van het Nederlandse koloniale leger.

De tentoonstelling gaat in op de situatie in het kanton Nidwalden, de economische omstandigheden, de sociale achtergrond, de organisatie van de dit immense huurlingenleger en volgt talrijke individuele lotgevallen van huurlingen en hun (militaire) ondernemers.

Het Museum werkt samen met de Gandur Stichting voor Kunst (Fondation Gandur pour l’Art) voor de tentoonstelling “Abstractions plurielles“, gewijd aan de schilderkunst van de jaren 1950 tot 1980.

De jaren na de tweede wereldoorlog kenden een grote artistieke bloei. Parijs nam zijn plaats weer in en New York volgde spoedig.

Het woord “meerdere” betekent dat er geen sprake was van de abstracte kunst, maar van meerdere bewegingen, initiatieven en ideeën.

De geometrische trend, die zijn oorsprong vond in de avant-gardes van het begin van de twintigste eeuw, maakte nieuwe ontwikkelingen door. Veel kunstenaars legden de nadruk op materie en  gebruikten nieuwe technieken.

De tentoonstelling biedt een overzicht door de jaren 1950 tot 1980 aan beide zijden van de Atlantische Oceaan.

De nadruk ligt op de vele vormen die de abstractie in deze periode aannam en het toont de belangrijkste tendensen: lyrische en gestuele abstractie, abstract expressionisme, geometrische abstractie, minimalisme, kinetische kunst (beweging staat centraal) en monumentaal mobiele kunst.

De tentoonstelling besluit met Supports/Surfaces, de beweging die de traditionele picturale middelen ter discussie stelt.

Dit markeert een afsluiting van een periode van experimenteren en het begin van een nieuwe zoektocht, die nog steeds voort duurt.

De Zwitserse familie Leu geniet grote faam onder tatoeagefans over de hele wereld. Eind jaren zestig en in de jaren zeventig financierden Felix en Loretta met hun vier kinderen Ama, Aia, Filip en Ajja uitgebreide reizen door middel van tatoeëren.

Al die jaren onderweg werden gevoed door artistieke nieuwsgierigheid en vormden de basis voor een unieke familiekosmos.

De tentoonstelling (Leu Art Family. Caresser la peau du ciel) schetst een beeld van dit bijzondere universum aan de hand van werken van alle leden van de familie.

De tentoonstelling presenteert cartoons die zich in de stad afspelen of die over de stad gaan. De tentoonstelling brengt een aantal gerenommeerde kunstenaars uit Europa en de VS bijeen.

Of ze de stad nu zien als dynamisch en modern, haar brandmerken als een plaats van chaos, anonimiteit of verval, er het dorp in vinden, de percepties en voorstellingen van de kunstenaars zijn even idiosyncratisch en divers als de perspectieven van waaruit ze haar bekijken.

De technieken die gebruikt worden even gevarieerd als de thema’s die aan bod komen.

Op 9 maart 1820 werd het Academisch Museum van Genève in gebruik genomen. Het museum is de voorloper van het  huidige natuurhistorisch Museum (Musée d’histoire naturelle) in Malagnou.

Het museum voor de geschiedenis van de wetenschap (Musée d’histoire des sciences) is in 1964 geopend in de Villa Batholdi in het Parc de la Perle du Lac.

De twee musea zijn sinds enkele jaren samen gegaan onder de naam Muséum Genève, met behoud van de twee vestigingen

Om dit tweehonderdjarig bestaan te vieren, heeft het natuurhistorisch museum 200 voorwerpen van de fauna uit zijn immense collecties gekozen. Groot en zeer klein, zeldzaam, fascinerend of vreemd, lokaal zowel als exotisch, zeer oud of nieuw.

(Bron en meer informatie: www.institutions.ville-geneve.ch).

Als arts en verzamelaar wijdde Pierre Decker (1892-1967) zijn leven aan de beoefening van de geneeskunde en aan zijn passie voor twee van de grootste prentkunstenaars van de westerse kunst: Albrecht Dürer (1472-1553) en Rembrandt Harmensz van Rijn (1606-1669).

Ter gelegenheid van de publicatie van een boek gewijd aan deze kunstverzamelaar, biedt de collectie kantonale prenten (Cabinet cantonal des estampes) in het Jenisch Museum de gelegenheid dit prestigieuze ensemble te herontdekken.

De tentoonstelling toont een zeventigtal werken, waaronder ook een werk van Lucas Cranach de Oude (1472-1553).

Zwitserland heeft geen traditie van koningshuizen. Toch, of misschien juist daarom, ervaren de republikeinse Zwitsers (sinds de middeleeuwen) graag verhalen over koninklijke families en huizen.

De lijst van koninklijke families die Zwitserland sinds de 18e eeuw hebben bezocht is lang. Onder anderen Jozef II, Heilig Rooms Keizer, Tsaar Alexander I, Keizer Napoleon III, Koningin Victoria, Ludwig II van Beieren, de Koninginnen Emma, Wilhelmina en Beatrix van Nederland, Keizerin Elisabeth van Oostenrijk, Keizer Willem II, Koningin Astrid van België, Keizer Haile Selassie van Ethiopië, Koningin Elisabeth II, Koning Hussain I, en Koning Norodom Sihamoni van Cambodja.

De tentoonstelling (Die Royals kommen) vertelt de historie van de reizen van deze vorsten in Zwitserland en toont zeldzame en kostbare memorabilia van hun reizen, zoals aquarellen van koningin Victoria, de avondjurk en het poëtische dagboek van keizerin Sisi, maar ook een pluk leeuwenhaar van de hoed van keizer Selassie.