Leopold Rabus


Foto: Musée d'art et d'histoire, Neuchâtel

Romantiek, melancholie, natuur en olieverfschilderijen zijn de begrippen die het werk van de Zwitserse kunstenaar Leopold Rabus (1977) typeren. Door de mix van hedendaagse en oude kunst vormt zijn werk een dialoog met kunstgeschiedenis. Rabus werk ziet er realistisch uitziet, maar krijgt vaak een surrealistisch en parodisch karakter. Zijn werk wordt in deze tentoonstelling in perspectief geplaatst van een aantal door hem geselecteerde werken van het museum.

De handtas


Foto: Spielzeug Welten Museum Basel

Handtassen zijn niet altijd cultusobjecten voor vrouwen geweest. Vroeger droegen zowel mannen als vrouwen zakken en tassen. In de loop van de modegeschiedenis veranderde de unisex tas echter geleidelijk aan in een handtas die uitsluitend voor vrouwelijk gebruik bestemd was. Pas in 1875 werd een handtas met draagriem geïntroduceerd. Het was in de 20ste eeuw dat handtassen hun grote bloei beleefden. Tassen zoals de zogenaamde Kelly-tas werden absolute cultusobjecten en iconen. Enkele van de grootste en meest invloedrijke tassenontwerpers, waaronder Louis Vuitton, Hermès, Gucci en Prada produceerden oorspronkelijk luxe reisbagage, maar doken al snel in deze lucratieve markt. Het feit dat de handtas bekend werd als symbool van vrouwelijkheid had veel te maken met de enscenering van de mode. Door de geschiedenis heen is één ding hetzelfde gebleven: de handtas is een zeer persoonlijk object. De tentoonstelling met ongeveer 400 voorwerpen geeft inzicht in de geschiedenis van de handtassen vanaf 1550.

Bauhaus en Johannes Itten


Foto: Kunstmuseum Bern

Bij de oprichting van Bauhaus (1919) had Johannes Itten (1888-1967) al een radicale positie als kunstenaar ingenomen in zijn streven naar de volstrekte dematerialisatie van individuele objecten, en hij formuleerde dit idee programmatisch in de beroemde Bauhaus almanak Utopia: Dokumente der Wirklichkeit. Centraal in de tentoonstelling staan zijn nieuw onderzochte dagboeken en schetsboeken. Ze maakten vanaf 1913 integraal deel uit van zijn artistieke praktijk en zijn nog nooit eerder op zo’n grote schaal getoond. Ze helpen niet alleen zijn kunsttheoretische reflecties op kleur te begrijpen, maar ook zijn gedachten over de principes van de kunst en zijn tot nu toe onbekende studie van de oude meesters.

De tentoonstelling geeft een overzicht van zijn ontwikkeling vanaf het begin in Zwitserland tot aan zijn verblijf in Stuttgart, Wenen, Weimar en Herrliberg, en behandelt ook zijn activiteiten in Berlijn, Krefeld en Amsterdam. In combinatie met toonaangevende werken uit zijn geschilderde oeuvre geeft deze opzet een goede indruk van zijn artistieke werkprocessen en wereldbeeld.