Agenda

Er zijn wereldwijd meer dan 900 soorten teken en ze hebben één ding gemeen: ze zuigen bloed zuigen om zich voort te planten en te ontwikkelen. In extreme gevallen kunnen ze tot negen dagen aan een dier of mens vastzitten om zijn bloed te zuigen. Ze kunnen ook ziekteverwekkers op mensen overdragen. Waar liggen de risicogebieden voor infecties in Zwitserland en hoe kun je jezelf beschermen tegen tekenbeten? Antwoorden op deze en andere vragen worden gegeven door de nieuwe vitrine op de bovenverdieping van het museum.

Herinneringen en vergeten zijn permanent aanwezig in het leven. De tentoonstelling onthult de vele wijzen waarop mensen specifieke momenten herinneren, van de geboorte tot de dood, maar ook vergeten, oorlog en vrede, kolonialisme en onafhankelijkheid. De objecten tonen culturele overeenkomsten en verschillen in de manier waarop gebeurtenissen in de samenleving worden doorgegeven of worden genegeerd.

Het project is gewijd aan opkomende internationale fotografie en zal zijn vierde evenement houden. De tentoonstelling van 2020 biedt een overzicht van de evenementen van 2005, 2010 en 2015 en een reflectie op de toekomst door 35 werken te selecteren uit de 257 aanvragen die voor 2020 werden ontvangen.

In de Romeinse tijd waren er alleen de uren, geen minuten en seconden. Sinds de industriële revolutie en de ontwikkeling van het transport zijn de uren ook opgedeeld in (60) minuten van 60 seconden. Het huidige levensritme is daarom volstrekt anders. Deadlines, tijdschema´s, exacte vertrektijden vervoer en wekkers bepalen het ritme. Het is deze spanning tussen de menselijke tijd en de chronometrie die centraal staan in deze tentoonstelling (le temps et moi) vanaf de Romeinse tijd tot heden.

De systeem- of functiestokken van inventieve geesten zijn misschien wel de meest fascinerende en meest verzamelde wandelstokken. Ze komen voor in merkwaardige variaties met verborgen functies, zoals een ventilator, een paraplu, een flesje met een drinkglas, een parfumflesje of een mes. Of een wandelstok die door artsen wordt gedragen en die scalpels en spuiten bevat. Muziekinstrumenten, vishengels, telescopen, naaisets en kurkentrekker werden ook in wandelstokken verstopt. In de 18e en 19e eeuw werden meer dan 1500 patenten aangevraagd. De twee belangrijkste kenmerken van deze wandelstok zijn het verbergen van functionele apparaten of gereedschappen en om verschillende kenmerken van het beroep te combineren.

Het project is gebaseerd op de creatie van een beeldentuin in het park van het kasteel van Valagin, getiteld “Jardin Mangelune – Gaspard Delachaux”. De beelden brengen de werken (stenen dieren ) van de kunstenaar samen in een enscenering die speelt met de muren van het kasteel en de overvloedige vegetatie. Dit thematische project is een relatie tussen denkbeeldige wereld van monsters en kunst, architectuur en legendes.

De tentoonstelling werpt een licht op de geschiedenis van het middeleeuwse islamitische en Christelijke Spanje door het presenteren van textiel uit die periode. Het merendeel van de tentoongestelde stukken is zijde uit de 12e tot 15e eeuw die door moslimwevers werd gemaakt, maar door de Christelijke kerk werd gebruikt en bewaard. Deze objecten zijn essentieel als eigentijdse bronnen voor het veranderende machtsevenwicht tussen christelijke en moslimheersers. Tegelijkertijd getuigen ze van de vruchtbare uitwisseling die plaatsvond tussen religies en culturen. Op het Iberisch schiereiland kwam de zijdeweverij door de Arabische en Moorse cultuur in de achtste eeuw toto ontwikkeling.

De moslimwevers waren meesters in hun vak en zij produceerden de meest prachtige stoffen. Hun zijde was een luxeproduct dat de aandacht trok tot ver buiten de grenzen van hun cultuur. Of het nu gaat om oorlogsbuit, diplomatieke geschenken of dure koopwaar, ze gingen over in de handen van de christelijke koningen en kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders van Noord-Spanje. Veel stoffen overleefden door het gebruik van de kerk. Deze stoffen waren tot ver in de late middeleeuwen een bepalend element van de representatiecultuur in zowel moslim- als christelijk Spanje. De artistieke centra van het noorden daarentegen, waaronder steden als Burgos en Barcelona, stonden vooral bekend om hun prachtige borduurwerken met uitsluitend christelijke motieven.

De schilder Carl Spitzweg (1808-1885) is een bekende Duitse kunstenaar uit München, in Nederland ten onrechte vrijwel onbekend. Hij was een  nauwkeurige en kritische waarnemer van zijn (Biedermeier) tijd, die hij met humor en ironie beschreef. In de tentoonstelling komen de bekende en minder bekende werken van hem aan bod. Op een subtiele wijze verbindt hij de eigen regio (Heimat) en het verlangen en de heimwee daarnaar, de Idylle en de veelal harde werkelijkheid, traditie en moderniteit. De tentoonstelling wordt in nauwe samenwerking met het Georg Schäfer Museum in Schweinfurt georganiseerd. Dit  museum bezit de grootste collectie van de kunstenaar. Het resultaat is een representatieve   tentoonstelling over het werk  en leven  van deze interessante schilder.

Albert-Edgar Yersin (1905-1984) was een meester in de tekenkunst. De tentoonstelling toont enkele van zijn mooiste creaties. Van zijn kindertijd in Amerika tot zijn laatste dagen in Lausanne was Albert-Edgar Yersin een fervent tekenaar. Hij drukte talloze landschappen uit, kopieerde schilderijen van oude meesters, zette zijn eigen schetsen over op metalen platen, experimenteerde met een scala aan technieken en vond zijn eigen hoogst originele stijl uit die gebaseerd was op surrealisme, abstractie en figuratieve kunst. Hij beïnvloedde een generatie kunstenaars en wekte een nieuwe golf van interesse in etsen en kunstenaarsboeken op.

Het museum (in het kasteel van Boudry) presenteert een nieuwe tentoonstelling met werken van Pierre Lavanchy (1912-1964), zijn olieschilderijen en aquarellen, en van Walter Wehinger (1911-1988) en vooral diens grafisch werk en schilderkunst. Op de tentoonstelling zijn ook veel werken van Gustave Jeanneret (1847-1927) te zien.