Agenda

De Fondation wijdt haar jaarlijkse zomertentoonstelling aan de schilder Gustave Caillebotte (1848-1894).

Dit eerbetoon aan Gustave Caillebotte, in de vorm van een retrospectieve, brengt ongeveer 90 doeken samen die tussen 1870 en 1894 geschilderd zijn, dankzij bruiklenen van Europese musea: het Musée d’Orsay en het Musée Marmottan Monet in Parijs, het Musée des Beaux-Arts in Rennes, het Musée des Beaux-Arts in Rouen, het Petit Palais in Genève, de Fondation de l’Hermitage in Lausanne, het Van Gogh Museum in Amsterdam, en het Museum Barberini in Potsdam, evenals privé-collecties.

De kunst van Gustave Caillebotte is een getuigenis van de metamorfose van de Franse hoofdstad tussen 1870 en 1894.

De tentoonstelling (Des Choses) belicht het karakter van archeologische voorwerpen waarvan de eigenaardigheid vaak grenst aan het anekdotische.

De tentoongestelde voorwerpen – afkomstig uit 33 instellingen in Zwitserland, Frankrijk, Italië, Duitsland en Groot-Brittannië – voeren terug naar het dagelijkse leven van onze voorgangers.

Een kleine partij wit zand uit de Bronstijd, meegebracht van een verblijf in de Jura en gevonden in een dorpje aan een meer, een stok die 5.000 jaar geleden door een kind onhandig werd gesneden om mee boog te schieten, een verzameling fossiele zee-egels die 3.000 jaar geleden werden verzameld en waarvan de vormen de inspiratie vormden voor de versiering van aardewerk in de Bronstijd.

De voor de tentoonstelling geselecteerde stukken behoren niet tot een bepaald thema, cultuur of periode – hun chronologisch spectrum strekt zich uit van het paleolithicum tot de hedendaagse periode.

In veel gevallen verwijzen deze voorwerpen naar activiteiten die marginaal zijn of nog niet goed gedefinieerd zijn in het onderzoeksterrein, hetzij omdat materiële sporen ontbreken, hetzij omdat het onderwerp niet de aandacht van archeologen heeft getrokken.

De Espace organiseert de expositie (Deux femmes, deux artistes, deux vécus) van werken van Josette Taramarcaz en Marie José Imsand.

Deze twee kunstenaars hebben dezelfde thema’s: de mens, de vrouw, het landschap en de Zwitserse bergen.

Deze twee persoonlijkheden zullen voor de duur van een tentoonstelling ook samen leven.

Hun creatieve ontmoeting is nauw verbonden met toeval, met botsing maar ook met delen.

Het thema van Josette Taramarcaz en Marie José Imsand is die van twee vrouwen, twee kunstenaars, die, op basis van verschillende ervaringen, uitdrukken de mensen beweegt en verbindt.

De tentoonstelling biedt een panoramisch overzicht van de beeldhouwkunst van de laatste 76 jaar in Zwitserland.

Het toont 230 werken van 150 kunstenaars uit alle (taal) regio’s van het land, waaronder beroemde kunstenaars als Hans Arp, Germaine Richier, Max Bill en Meret Oppenheim, en meer recent Fischli/Weiss, Roman Signer, Sylvie Fleury en Ugo Rondinone.

De jongere generaties zijn bovendien ook vertegenwoordigd.

De Franse en Zwitserse gebieden van de Jura delen een uitzonderlijke historie en cultuur van horlogerie en mechanische uurwerken.

Naast de materiële goederen die hiervan getuigen, zijn het tradities en levende praktijken, sociaal, ritueel of feestelijk, maar ook de kennis en knowhow die dit immaterieel cultureel erfgoed vormen.

Het internationale horlogemuseum (Musée international d’horlogerie) in La Chaux-de-Fonds en het Tijdmuseum (Musée du Temps) in Besançon zijn twee instellingen op het gebied van de horlogerie en de tijdmeting.

In samenwerking met de Nuit de la Photo in La Chaux-de-Fonds organiseren zij de grensoverschrijdende tentoonstelling ‘Transmissions. L’immatériel photographié.

De expositie toont dit erfgoed door fotografie. De werken van meerdere fotografen zijn geïntegreerd in de permanente tentoonstellingsruimten van de twee musea en bieden inzicht in het dagelijkse leven in opleidingen, musea, werkplaatsen en fabrieken van deze sector. .

Uitgangspunt van de tentoonstelling is het vierdelige panorama Engadin van Giovanni Giacometti (1868-1933), dat in permanente bruikleen is van het Bündner Kunstmuseum in Chur.

Via Giovanni Segantini (1858-1899) raakte de kunstenaar betrokken bij het grote panoramaproject voor de wereldtentoonstelling van 1900 in Parijs. Deze drie panorama’s zijn tegenwoordig te bewonderen in het Segantini-museum in St. Moritz. Van het grote panorama in Parijs is het echter niet gekomen.

Na de mislukking van dit idee, schilderde Giacometti echter zelf verschillende panorama’s.

Na het panorama van Muottas Muragl (1898) schilderde Giovanni Giacometti een gezicht op het landschap van het Oberengadin met het machtige Hotel Palace van Maloja (1899) en, als afsluiting van deze representatieve opdrachtschilderijen, het bekende drieluik voor het Hotel Waldhaus in Flims (1904).

In de tentoonstelling kunnen deze werken voor het eerst samen worden bekeken.

De kunstenaar Ré Soupalt (1901-1996) werd geboren als Erna Niemeyer in Pommeren (Duitsland). De Bauhaus-student maakte deel uit van de avant-garde in Berlijn in de jaren twintig.

Daarna was zij mode-ontwerpster in Parijs, fotografe in Tunis, journaliste in New York en, na jaren van ballingschap, vertaalster en radio-essayiste in Bazel en Parijs.

Haar leven weerspiegelt de moeilijkheden van een onafhankelijke en zelfstandige vrouw in de en de politieke gebeurtenissen van de 20e eeuw.

De tentoonstelling volgt de belangrijkste ontwikkelingen van haar leven en haar jaren in Bazel van 1948-1958 in het bijzonder.

Veel Europese en Amerikaanse kunstenaars, schrijvers en andere beroemdheden woonden, werkten en stierven in Zwitserland. Een van hen is Rainer Maria Rilke (1875-1926).

De tentoonstelling concentreert zich op de jaren van de dichter in Wallis (1921-1926). Het tracht onder meer een antwoord te geven op de volgende vragen: Wat bracht hem in de laatste jaren van zijn leven naar Wallis en wat hield hem daar?

Wat was zijn verhouding tot het landschap, tot de mensen, tot de natuur, tot kunst en architectuur, tot geschiedenis en godsdienst, tot de economische en sociale situatie?

De tentoonstelling (Indiennes: un tissu à la conquête du monde) verbindt Zwitserland met de wereld door een reis over vier continenten in de achttiende en negentiende eeuw.

De tentoonstelling onthult de grote betrokkenheid van vele Zwitsers, kooplieden, ondernemers en plantagehouders in de moderne periode, in de industrialisatie, de globale handel, de kolonisatie en de slavernij.

Tussen de 17e en de 19e eeuw maakten de bedrukte katoenen stoffen Zwitserland tot een van de belangrijkste textielproducerende landen.

Aan het eind van de 18e eeuw was 20% van de Zwitserse bevolking werkzaam in de  katoenindustrie, de op één na grootste na Engeland. Het land speelde een vooraanstaande rol in de ontwikkeling van de handel en nieuwe machines.

De fabricage, weverij en spinnerij speelden ook een sleutelrol in de industrialisatie van het land, en versterkten tegelijkertijd zijn integratie in de wereldhandel.

Handelaren uit Genève importeerden stoffen uit India voor verkoop in Bordeaux,  kooplieden uit Bazel vestigen zich in Nantes om handelsgoederen beter te financieren en te verzamelen, Officieren uit Neuchâtel traden in dienst van de Verenigde Oost-Indische Compagnie.

Deze verhalen en vele andere vormen enkele van de facetten van de fascinerende maar complexe episode van katoen. dat beschouwd wordt als het eerste product van globalisering op alle continenten.

Interactieve media brengen de vele produktiecentra in Zwitserland in kaart.

De tentoonstelling toont meer dan 100 werken van gerenommeerde vrouwelijke kunstenaars uit de vriendenkring van Ursi en Bernhard Luginbühl.

Hiertoe behoren werken van Niki de Saint-Phalle (1930-2002), Eva Aeppli (1925-2015), Lilly Keller (1929-2018), Sabina Hofkunst (1947), Florence Gilliéron (1954) en Ursi Luginbühl (1936-2017).

De rondleiding door de tentoonstelling begint in het onderste deel van het museum
met talrijke originele werken van de beeldhouwer en tekenaar Bernhard Luginbühl (1929-2011).

Op de bovenverdieping heerst een andere sfeer. De werken van de zes vrouwelijke kunstenaars weerspiegelen op indrukwekkende wijze het gevoel en de denkwijze van deze kunstenaars en de grote verscheidenheid aan materialen.