Deze rubriek geeft een overzicht van relevante tentoonstellingen in Zwitserland en omliggende regio's. Ieder onderdeel is gelinkt aan het desbetreffende museum.
De tentoonstelling Tosa Shoji richt zich op de gravure van Alois Lichtsteiner (1950) en presenteert het resultaat van een decennium van zijn werk. De kunstenaar verkent telkens nieuwe wegen en gebruikt hedendaagse materialen en technologieën door deze te combineren met oude methode.
De Hermitage Foundation wijdt een grote tentoonstelling aan de Engelse schilderkunst uit de Victoriaanse periode (1837-1901). Aan de hand van een selectie van bijna 60 werken illustreert het project de rijkdom en fascinerende originaliteit van de 19de-eeuwse Engelse kunst. De tentoonstelling belicht drie generaties schilders die actief waren tijdens het Victoriaanse tijdperk, J.M.W. Turner (1775-1851), John Everett Millais (1829-1896) en Dante Gabriel Rossetti (1828-1882), Edward Burne-Jones (1833-1898), Lawrence Alma-Tadema (1836-1912), James Abbott McNeill Whistler (1834-1903) en John Singer Sargent (1856-1925).
Rond 1800 werd de burgermaatschappij zoals we die vandaag de dag kennen, gevormd. De zelfbewuste bourgeoisie richtte in 1819 talrijke verenigingen en onderwijsinstellingen op, waaronder de Kunstgesellschaft Luzern, om een beeldarchief voor de bevolking te creëren. De presentatie van de collectie ter gelegenheid van het jubileum richt zich op dit revolutionaire tijdperk.
Judy Millar (1957) is de belangrijkste schilder van Nieuw-Zeeland. Het museum biedt nu de mogelijkheid om een overzicht te krijgen van haar gehele oeuvre, dat zij de afgelopen veertig jaar in Auckland en Berlijn heeft gecreëerd. Naast haar bekende reeksen schilderijen en haar installaties, die de kunstenares vaak voor Nieuw-Zeelandse musea maakte, worden vroege tekeningen uit de jaren tachtig getoond als basis voor haar werk.
De tentoonstelling geeft een presentatie van 60 meesterwerken uit het Ordrupgaard Museum in Kopenhagen, dat de grootste impressionisten uit de 19e eeuwse Franse schilderkunst samenbrengt.
De tentoonstelling is gewijd aan de aan Art Brut en zijn ontdekker Jean Duffet (1901-1985) en zijn relatie met Zwitserland.
De tentoonstellingen tonen werken van Gaetana Zwemmer (1971). Ze maakt gebruik van verschillende technieken en media, zoals fotografie, allerlei materialen en collage.
Het is door de presentatie van een dertigtal werken uit de collecties van het Museum voor Kunst en Geschiedenis dat Maison Tavel de invloed van Ferdinand Hodler (1853-1918) op de schilderkunst van Genève wil illustreren.
Deze tentoonstelling toont objecten, die bij onderwaterarcheologie in de Rhône zijn gevonden en in het Musée départemental Arles antique te zien zijn. Deze voorwerpen stammen uit de periode na 46 v. Chr., toen de Romeinse kolonie Arles werd gesticht door Julius Caesar. Arles (Arelate). Arles lag op de handels weg van de Middellandse zee naar Genève, sinds 122 v. Chr. een door de Romeinen bestuurde stad en deze tentoonstelling brengt de vroege romanisering van Genève en de relaties met Rome en de Griekse wereld in kaart.
Helen Dahm (1878-1968) is een van de pioniers van het Zwitserse modernisme van de eerste helft van de twintigste eeuw. In 1906 nam ze tijdens haar verblijf in München de stijl van de Blaue Reiter over. In 1913 ging ze op het platteland in Oetwil am See wonen, in het Oberland van Zürich. Daar creëerde ze een wereld van tuin- en bloemschilderijen. De tentoonstelling in het Kartause Ittingen toont de vroege grafische werken, het Helen Dahm Museum in Oetwil am See en het Thurgau Kunstmuseum laten vooral haar vertrouwdheid met Symbolisme, Art Nouveau en het Expressionisme van de Brücke en Blauen Reiter zien.