Agenda

De tentoonstelling is verdeeld over twee locaties, in het wijnmuseum in Sierre en in het Pfyn-Finges bezoekerscentrum van het natuurcentrum in Salquenen (Salgesch) en heeft actuele thema’s als onderwerp. Wat zijn de gevolgen van de opwarming van de aarde voor de wijnbouw? Hoe zit het met hybride wijnstokken? Is de biologische wijnbouw rendabel? Wat is de relatie met de biodiversiteit? De tentoonstelling verkent deze verschillende onderwerpen, presenteert wetenschappelijke feiten en nodigt bezoekers uit tot reflectie.

De studie van de skeletten is een essentieel onderzoeksgebied om inzicht te krijgen in populaties uit het antieke verleden, hun gezondheidstoestand en ziekten, hun eetgewoonten en mobiliteit, hun culturele en milieu-invloeden. De tentoonstelling probeert het leven van de inwoners van de Romeinse stad Avenches (Aventicum) aan de orde te stellen door het bestuderen van hun botten en tanden. Met behulp van de modernste technieken komen de anonieme bewoners van het Romeinse Aventicum en Zwitserland weer tot (dagelijks) leven.

Het museum presenteert de relevante thema’s met betrekking tot de eerste (1868-1891) en tweede (1939, 1962-1973) Jurawatercorrectie in het Driemerengebied (Drei-Seen-Land/Le Pays des trois Lacs): een verzameling oude kaarten, originele objecten, interviews, verhalen en anekdotes, documenten, uitleg, video’s en geluidsdocumenten. De permanente tentoonstelling is chronologisch opgezet aan de hand van een tijdlijn van de waterstanden en overstromingen door de eeuwen heen.

De tentoonstelling toont plaatsen waar Paul Klee (1879-1949) woonde, werkte of inspiratie zocht. Aan de hand van werken, foto’s, filmfragmenten en documenten traceert de tentoonstelling zijn reizen van Bern via München, Weimar, Dessau en Düsseldorf naar zijn terugkeer uit de ballingschap in Bern. Ze richt zich ook op zijn (educatieve) reizen naar de Middellandse Zee, de Noordzee, Tunesië of Egypte en zijn gerichte excursies naar Parijs en Berlijn, waar hij een netwerk van galeriehouders, uitgevers en kunstenaarsvrienden heeft opgebouwd. Ook worden de beroemdste collecties gepresenteerd en komen in de Tweede Wereldoorlog verdwenen schilderijen aan de orde.

Brecht Evens (1986, Hasselt, België) publiceerde zijn eerste stripboek in 2010, gevolgd door vele andere edities. In zijn werk zijn de personages, achtergronden en tekst meesterlijk met elkaar verbonden. Hij heeft verschillende prestigieuze prijzen gewonnen. De tentoonstelling omvat al zijn werken en presenteert enkele van zijn originele strips.

Robert Frank (Zürich 1924 – Canada 2019) is een van de belangrijkste fotografen van onze tijd. De tentoonstelling getuigt van de kracht van zijn beeldtaal, die zich tegen alle conventies in heeft ontwikkeld en twee generaties fotografen heeft geïnspireerd. De tentoonstelling toont unieke beelden uit de collectie van de Fotostiftung Schweiz en het Fotomuseum Winterthur.

Het nazi-regime in Duitsland en de Tweede Wereldoorlog hadden een grote invloed op het leven in Bazel en het grensgebied tussen 1933 en 1945. De tentoonstelling onderzoekt de grensoverschrijdende gebeurtenissen en vraagt waar de bevolking van Bazel, de Zwitserse autoriteiten en de plaatselijke bedrijven en instellingen stonden ten opzichte van het nationaal-socialisme en de nazi-staat.

Vluchtelingen- en vluchtelingenbeleid, het politieke klimaat, de economische banden, de uitdagingen voor de joodse bevolking van Bazel, de campagne ter verdediging van de culturele identiteit en het dagelijks leven van Zwitserland tijdens de oorlog komen aan de orde. De tentoonstelling (Grenzfälle) vertelt over het lot van individuen en verkent allerlei grensgevallen, of het nu gaat om geografische, persoonlijke, juridische of morele zaken, en geeft stof tot nadenken over de manier waarop we met het verleden omgaan.

De huidige bedreiging van de gezondheid gaat gepaard met nieuwe onzekerheden. Wat vertellen de hedendaagse kunstwerken over de emotionele achtbaan die in de Corona-pandemie wordt beleefd, waaronder meer solidariteit, burenhulp en meer communicatie? In deze compilatie van werken uit de collectie hedendaagse kunst – de titel van de tentoonstelling is ontleend aan een werk van de Geneefse kunstenaar Vidya Gastaldon – begint het museum aan een reis door de geschiedenis van de meest recente kunst, op zoek naar wat kunstenaars ons kunnen vertellen over extreme omstandigheden en emoties.

De tentoonstelling presenteert een panorama van de landschapsschilderkunst met ongeveer 60 werken uit de periode tussen 1500 en 1800 in Vlaanderen, Nederland en Italië. De landschapsschilderkunst is pas eind vijftiende en begin zestiende eeuw als zodanig een motief. De presentatie opent met laatmiddeleeuwse schilderijen waarin het doel van het landschap is de weergave van een Bijbelse scène te verlevendigen en in het beste licht en perspectief te presenteren. Daarna volgen Nederlandse en Italiaanse landschappen uit de 16de en 17de eeuw. De Renaissance en later de Reformatie en de Barok maken dan de weg vrij. Omdat Bijbelse taferelen niet meer gevraagd waren.

Werken van de Vlaamse schilder Jan Brueghel de Oude (1568-1625) luiden in de 17de eeuw de hoogtijdagen van de landschapsschilderkunst in, omdat Nederlandse kunstenaars zich losmaken van religieuze motieven en een rijke traditie van puur landschap ontwikkelen. Er zijn werken te zien van onder meer Hendrick Avercamp (1585-1634), Jan van Goyen (1596-1656), Jacob van Ruisdael (1628-1682), Nicolaes Berchem (1620-1683) en Margareta de Heer (1603-1665).

De presentatie van Nederlandse landschappen wordt gevolgd door schilderijen die in de 17de eeuw in Italië zijn gemaakt, waaronder werken van Domenichino (1581-1641), Salvator Rosa (1615-1673) en twee schilderijen van Claude Lorrain (1600-1682).

De tentoonstelling eindigt met een perspectief op artistieke productie aan het begin van de 20e eeuw en de vertegenwoordigers van de moderniteit. In hun landschappen introduceren kunstenaars, bijvoorbeeld Van Gogh, Segantini en Monet, een reactie op de landschappen van de oude meesters.

Waar lachen de Zwitsers om en wat vinden anderen grappig aan Zwitsers? Dit zijn slechts twee van de vragen die in de tentoonstelling “Made in Witzerland” worden gesteld op een reis door de wereld van humor, humor en satire. De multimediale tentoonstelling werpt een gedifferentieerde blik op de grappige kant van Zwitserland – met 19de-eeuwse karikaturen, moderne cartoons en beroemde Zwitserse komieken. In de TV-lounge zijn er showclips te zien van populaire Zwitserse komedieseries en films.

De expositie gaat ook in op alledaagse humor, Zwitserse stereotypen en clichés, maar ook op sociaal en politiek ongepaste grappen. Tegelijkertijd verkent het de verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke humor en kijkt het naar de manier waarop kinderen ironie en situationele humor bekijken en ermee omgaan.