Paaldorpwoning-museum Lüscherz

Aan het meer van Biel (Bielersee/lac de Bienne) zijn meer dan 35 vindplaatsen van paalwoningen uit de periode tussen 4300 en 800 v. Chr. bekend. Ze waren de dorpen van de eerste landbouwers en vissers in deze regio.

Het dorp Lüscherz (kanton Bern) is een van de belangrijkste vindplaatsen in Zwitserland. Er zijn verschillende neolithische oevernederzettingen (ca. 5000-1800 v.C.) aangetoond.

Het paaldorpwoning-museum Lüscherz (Pfahlbaumuseum Lüscherz (Sammlung Hans Iseli) geeft inzicht in het leven van deze samenlevingen aan het meervan Biel tussen ongeveer 4000 en 800 v. Chr.

Hans Iseli (1924-2003) verzamelde meer dan 10.000 voorwerpen van steen, vuursteen, bot, geweien en klei gedurende de 60 jaar dat hij verzamelde.

De tentoonstelling in het museum heeft betrekking op de volgende thema’s:

De verlaging van het waterpeil van de Jura (1868-1891), de bewoning van het strandplateau aan het meer van Biel gedurende vijf millennia, de prehistorische kunstnijverheid van keramiek en textiel, de bouw van huizen, inrichting van het dorp en de bouwgeschiedenis, de regionale handelscontacten van de 4e tot het 1e millennium v. Chr., graven en cultusplaatsen en het geestelijk leven.

In een chronologische tabel worden de belangrijkste data van de cultuurgeschiedenis van de regio vastgesteld en vergeleken met de culturen van het Middellandse-Zeegebied.

(Bron en verdere informatie: www.pfahlbaumuseum-lüscherz.ch).

Waterkrachtcentrale Hagneck

Hagneck (Kanton Bern) is een van de oudste waterkrachtcentrales van Zwitserland. Het is een monument van technologie en architectonische cultuurhistorische betekenis. Met water elektriciteit opwekken, een visionair meesterwerk aan het eind van de 19e eeuw.

Op 30 mei 1891 verleende de regering van het kanton Bern de concessie aan de gemeenten Biel, Erlach, Hagneck, Neuenstadt, Nidau en Täuffelen-Gerolfingen. In 1897 werd begonnen met de eerste bouwwerkzaamheden. In de zomer van 1899 was de centrale al in bedrijf.

Tegenwoordig is waterkracht ’s werelds belangrijkste hernieuwbare energiebron voor het opwekken van elektriciteit. Kenmerkend voor deze centrales (Laufwasserkraftwerk) is dat zij grote hoeveelheden water met een klein hoogteverschil verwerken om elektriciteit op te wekken.

De ongeveer 420 grote waterkrachtcentrales in Zwitserland produceren ongeveer de helft van de Zwitserse hydro-elektrische energie. Deze centrales (bijvoorbeeld Hagneck, Birsfelden of Augst) gebruiken het verval van een rivier of kanaal om elektriciteit op te wekken. Kenmerkend voor deze centrales is dat zij grote hoeveelheden water met een klein hoogteverschil verwerken om elektriciteit op te wekken.

Zolang de rivier stroomt, wordt elektriciteit opgewekt. Het is niet mogelijk verbruikspieken op te slaan, in tegenstelling tot Speicherkraftwerken. In de winter is het water schaarser; in het voorjaar voert de rivier (bijvoorbeeld de Rijn) of het kanaal (Aare-Hagneck) veel water aan.

In een Speicherkraftwerk (bijvoorbeeld het stuwmeer van de Lac des Dix met een van de grootste stuwdammen ter wereld, de Grande Dixence, in Wallis, of het stuwmeer van Curnera (Lai da Curnera) in Vorderrhein), wordt het water met behulp van een stuwdam in een bergmeer opgeslagen.

Deze is via bassins verbonden met de elektriciteitscentrale in de vallei. Het water wordt door turbines omgezet in elektriciteit. De 83 grote Zwitserse centrales produceren iets minder dan de helft van de Zwitserse waterkracht. (bron: www.energie-lexikon.info).

De waterkrachtcentrale van Hagneck is gebouwd om bestand te zijn tegen aardbevingen en te hoog water. De stuw is ontworpen voor 2.700 m3 per seconde. In 2005 is de afvoer van de Aare gestegen tot 1 514 m3 per seconde. De stuw is bestand tegen dergelijke watermassa’s. Bovendien komt een overstroming zoals die in de zomer van 2005 slechts eens in de 300 jaar voor.

(Bron en verdere informatie: Bezoekerscentrum Hagneck, www.bielerseekraftwerke.ch).

Het dorp Lüscherz

Het dorp Lüscherz (kanton Bern) is een van de belangrijkste plaatsen van paaldorpwoningen van Zwitserland.

Het dorp wordt voor het eerst genoemd in een document uit 1271. De ridders van Biel schonken de wijngaarden “naast het pad dat naar het meer leidt” aan het klooster Frauenkappelen. Het dorp behoorde tot de reformatie tot de parochie Vinelz.

Lüscherz was van oudsher een vissersdorp. De vissers bevoorraden met name de vismarkt in Bern. Eeuwenlang vervoerden ze dagelijks vis naar de stad. Tegenwoordig zijn er nog maar enkele beroepsvissers.

Pas na de eerste correctie van de wateren van de Jura (de Juragewässerkorrektion, 1868-1891) werd het moeras gedraineerd en vruchtbaar en begon de omschakeling op landbouw.

De wijnbouw was een andere belangrijke activiteit. In de oorkonde van 1271 wordt dit al genoemd. De fruitteelt heeft deze rol tegenwoordig overgenomen.

(Bron en nadere informatie: www.luescherz.ch).

De kerk van Sutz

De kerk van Sutz (Kanton Bern) ligt aan de historische wandelroute (Geschichtenweg), die de gereformeerde kerken in het district Seeland hebben aangelegd tussen het voormalige klooster Gottstatt en de kerk van Erlach.

De kerk van Sutz ligt aan de rand van een helling bij het meer van Biel. De eerste kerk werd gebouwd rond het jaar 1 000. In 1289 schonk de baron van Jegenstorf de kerk aan het klooster van Gottstatt. Na de reformatie van 1528 werd de kerk beheerd door Bern.

De romaanse muren van het schip zijn bewaard gebleven. De toren werd in 1485 gebouwd.

Het veelhoekige koor en de doopvont dateren uit 1510. De laatgotische ramen en de renaissance preekstoel zijn nog van uitstekende kwaliteit.

In 1789 werd een grote renovatie ondernomen. De laatste ingrijpende renovatie vond plaats tussen 1965 en 1966.

(Bron en nadere informatie: www.kirchenvisite.ch).

Landgoed von Rütte

In 1870 kocht de architect Friedrich Ludwig von Rütte (1829-1903) het voormalige 15e-eeuwse landgoed van een Bernse patriciërsfamilie en bouwde het om tot een statig vakantieverblijf.

Door de verlaging van het meer van Biel als gevolg van de correctie van de Jurawateren (1868-1891), kreeg het landgoed extra grond.

Op dit nieuwe terrein legde hij een park aan, gebaseerd op de Engelse Tuin, waaraan hij een Chinees paviljoen toevoegde.

Het landgoed bij het dorp Sutz-Lattrigen (kanton Bern) is tegenwoordig eigendom van een stichting.

(Bron en verdere informatie: www.vonruettegut.ch).

Bedevaartskerk Sachseln

De parochie- en bedevaartskerk is een monument van nationaal belang. Het werd gebouwd in de Zwitserse vroegbarokstijl na de zaligverklaring van Niklaus von Flüe of Broeder Klaus (1417-1487) in 1672.

De kerk herbergt het graf van broeder Klaus sinds 1679. De kluizenaarspij waarin broeder Klaus in 1487 stierf, wordt ook in de kerk bewaard. Zijn graf is een (internationaal) bedevaartsoord.

Bron: Die Pfarr- und Wallfahrtskirche Sachseln

74e Biennale La Chaux-de-Fonds

De 74e tweejaarlijkse tentoonstelling van hedendaagse kunst (74e Biennale d’art contemporain) van de Vereniging van Vrienden van het kunstmuseum ( la Société des amis du Musée des beaux-arts, SaMbA) vindt plaats in het Kunstmuseum van La Chaux-de-Fonds (Musée des beaux-arts) van 16 mei tot 29 augustus 2021.

De Biënnale, die al meer dan 150 jaar door de Vereniging wordt georganiseerd, biedt een uniek panorama voor kunstenaars van het kanton Neuchâtel.

Zij staat open voor alle kunstenaars die een band met het kanton hebben en stelt hen in staat zowel een veelbelovend eerste werk als de laatste ontwikkelingen in een langlopend project voor te stellen.

Met werken van:

Claude Augsburger, Jérôme Baratelli, Barbezat – Villetard, Linus Bill et Adrien Horni, Benoît Billotte, Fabian Boschung, Elizaveta Calais Matevosyan, Johanna Castellanos, Francisco Da Mata, Simon de Diesbach, Dominique Delefortrie, Noémie Doge, Daniela Droz, Pierre Dürrenberger, Anne Emery, Rosalie Evard, Hubert Girardin Noirat, Stéphanie Gygax, Hyperartistes, Martin Jakob, Benoît Jeannet, Dominique-Anne Junod, Catherine Louis, Philip Maire, Miguel Menezes, Chloë Naucelle, Anne Pantillon, Arnaud Parel, Guillaume Perret, Manuel Perrin, Mathias Pfund, Mathieu Pilloud, Colin Raynal, Marie Reber, Olivier Robert, Alain Rufener, Daniel Ruggiero, Bastien Schmid, Nathan Solioz.

(Bron en verdere informatie: www.samba-cdf.ch)

CSS Alabama, Putin, Biden en Genève

Op 16 juni vindt in Genève de ontmoeting plaats tussen Joe Biden  (1942), president van de Verenigde Staten en Vladimir Poetin (1952), president van Rusland. Plaats van de ontmoeting is het Park La Grange.

De stad heeft een eeuwenoude reputatie van geschillenbeslechting en ontmoetingen tussen leiders van de grootmachten. Een van de eerste zaken was tussen Amerika en het Verenigd Koninkrijk in 1869.

Amerika wilde schadevergoeding van het Verenigd Koninkrijk vanwege op Britse scheepswerven geproduceerde oorlogsschepen voor de Confederatie (de verliezende partij) in de Amerikaanse burgeroorlog (1861-1865).

De zaak kreeg de naam van het meest doeltreffende oorlogsschip, de CSS Alabama, te water gelaten op een scheepswerf in Birkenhead (vlakbij Liverpool) en geleverd aan de Confederatie in 1862.

De arbitragecommissie kwam in Genève bijeen en schreef internationaal publiekrecht en vestigde de naam en faam van Genève als de hoofdstad van de diplomatie en internationaal recht.

Sinds 1863 was het internationale comite van de Rode Kruis (ICRC) al in deze stad gevestigd. Na de Eerste Wereldoorlog zetelde de League of Nations tot haar ontbinding in 1944 in Genève. Tegenwoordig huisvest de stad het Europese hoofdkwartier van de UNO en  600 andere internationale NGO’s.

Genève (en Zwitserland) heeft plaats geboden aan veel ontmoetingen tussen (oorlogvoerende) partijen en landen. Amerikaanse presidenten hebben de stad vijf keer voor een ontmoeting uitgekozen.

Tien jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog confereerden de vier grootmachten Rusland, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk en hun staatshoofden. President Jimmy Carter (1924) en de Syrische president Hafez el-Assad (1930-2000) overlegden er in 1977.

Het begin van het einde van de Koude Oorlog markeerde de eerste ontmoeting tussen Roland Reagan (1911-2004) and Mikhaïl Gorbatchow (1931) in 1985. George Bush Sr. (1924-2018) ontmoette de Syrische president Hafez el-Assad in 1990 in deze stad en Bill Clinton (1946) bezocht de stad zelfs vier keer, onder andere in 1994 weer voor een ontmoeting met de Syrische president. Zijn ‘anonieme’ kaasfondue is legendarisch.

De stad telt in normale tijden 10 000 grote en kleine bijeenkomsten en conferenties per jaar, wat begon met de Alabama-arbitrage in 1871.  De ontmoetingen tussen de staatshoofden van de grootmachten vallen daarbij in het niet. De logistieke operatie en het prestige zijn echter enorm.

Cortaillod en zijn beroemde industrie

De streek van Cortaillod (kanton Vaud) is al sinds de prehistorie bewoond (zie Swiss Spectator van 14 juni: Korte historie van Concise en omgeving).

De eikenhouten palen die verschenen toen het waterpeil van het meer werd verlaagd door de eerste correctie van de meren en rivieren in de Jura (Juragewässerkorrektion/ la correction des eaux du Jura 1869-1891), getuigen van de paaldorpwoningen in de neolithische periode  de Bronstijd.

Het dorp Cortaillod (de naam is afgeleid van het vulgair-Latijnse “Curtile” of “Cortillum”: tuintje bij een boerderij) is in de middeleeuwen gesticht door de inwoners van Boudry (tegenwoordig het kanton Neuchâtel).

Het dorp viel onder het opvolgende gezag van drie heerlijkheden: van Gorgier, van de priorij van Bevaix en van het graafschap Neuchâtel.

In 1503 kregen de inwoners van het dorp toestemming van de bisschop van Lausanne, Aimon de Montfaucon (1443-1517), om de kapel, gewijd aan Sint-Nicolaas, te bouwen.

In de 16e eeuw, onder de heerschappij van twaalf kantons van de Confederatie, die het vroegere graafschap Neuchâtel (sinds 1504 onder de dynastie van Orléans-Longueville) gemeenschappelijk bestuurden van 1512 tot 1529, kreeg het dorp toestemming om aan de Vivier een molen te bouwen.

In de 18e eeuw stichtten en ontwikkelden Claude Abram DuPasquier (1717-1783) en Jacques-Louis Pourtalès (1722-1814) de industrie van de beschilderde linnen doeken, de Indiennes. Deze techniek was een groot succes en de faam ervan verspreidde zich over heel Europa.

De Fabrique-Neuve in Cortaillod was een van de eerste en grootste fabrieken op haar gebied. Aan het eind van de eeuw bedroeg de productie 45.000 stuks en had het bedrijf meer dan 700 werknemers in dienst.

De continentale blokkade, ingesteld bij Frans decreet van 21 november 1806 (Napoleon sloot de havens van het Europese continent onder Frans bewind voor handel met Engeland) en de wet die de binnenkomst van bedrukte stoffen in het Franse keizerrijk verbood (1852-1870), versnelden de neergang. De fabriek maakte in 1855 plaats voor de fabricage van horloges.

Deze fabriek is in 1879 weer vervangen door de productie van elektrische kabels met het beroemde systeem Berthoud-Borel die op hun beurt wereldwijd afzet vonden en vinden:  la Société d’exploitation des Câbles Électriques, système Berthoud-Borel, later Alcatel Cable en tegenwoordig Nexans.

(Bron en meer informatie: www.cortaillod.ch).

Korte historie van Concise en omgeving

De aanblik van het dorp Concise (kanton Vaud) en omringende dorpen (onder andere Corcelles-près-Concise, Onnens, La Golette, Concise-Sous-Colachoz) aan het meer van Neuchâtel was vijfduizend jaar geleden wel anders dan tegenwoordig.

Langs de spoorlijn Neuchâtel-Yverdon-les-Bains, aangelegd tussen 1859-1870, zijn 25 locaties met paalwoningen aangetoond. Deze zijn bedekt met twee meter aarde en daardoor deels goed bewaard. Het gaat om de période 3 900-1700 v. Chr.

Paaldorpwoningen stonden aan de rand van het meer. Tot 4 000 v. Chr. zijn de aanwijzingen van paaldorpwoningen schaars. Het gebied was echter wel bewoond. Dit is aangetoond door voorwerpen van begrafenis rituelen.

Het tijdperk van de paaldorpwoningen begint vanaf 3 900 v. Chr. ( neolithische tijdperk)  tot 1 700 v. Chr. (overgang Bronzen tijdperk).

In dit gebied van Vaud is sprake van het tijdperk van Cortaillod tot het tijdperk van Auvernier-Cordé. Na 1 700 v. Chr. neemt de bewoning van deze streek af.

Tot de elfde eeuw v. Chr. Dan kunnen weer paaldorpwoningen worden aangetoond. Het was toen een relatief koudere période en het niveau van het meer was lager. Deze tendens zet zich door tot 900 v. Chr. (Hallstatt-periode).

Een van de beroemdste dorpen stond in Grandson-Corcelettes, vlakbij Concise. De IJzertijd, rond 800 v. Chr. Daarmee eindigt dit verhaal.

Maar niet de geschiedenis van Concise en haar Keltische tijd, de steengroeve van Favarges in de Romeinse periode (gebruikt voor de bouw van de Romeinse stad Aventicum (het huidige Avenches), de opkomst van het christendom, de Bourgondiërs (eerste koninkrijk 443-534), de Merovingers en Karolingers (534-888), weer de Bourgondiërs (tweede koninkrijk 888-1032), de Duitse koningen en keizers van het Heilige Roomse Rijk, de Graven en Hertogen van Savoie (1207-1536), Bern (1536 en de reformatie), de Helvetische Republiek (1798-1803) en tenslotte de Zwitserse Confederaties (1803-1813, 1815 en 1848) in het kanton Vaud.

Bron : O. Meuwly e.a., Histoire Vaudoise, Lausanne 2015).