Het toerisme


Het toerisme biedt een goed inzicht in de menselijke emoties, mobiliteit en sociaal gedrag. De tentoonstelling gaat in op deze aspecten van het toerisme in de periode 2000-2025. De volgende thema’s komen aan de orde:  moralisme en esthetiek,  strand, de mentale en fysieke gezondheid, het eten, de reactie van autochtone inwoners op het  aantal (grote) toeristen  in steden, de beleving van de natuur, backpackers, de fascinatie voor het onbekende, om vervolgens weer nieuwe plannen te maken.

De Lichtstad


Affiche tentoonstelling Paris en Fête. Photo: Musée d’art, Pully

De tentoonstelling (Paris en Fête) toont kunstwerken die verschillende aspecten van het (nacht)leven presenteren die de Franse hoofdstad tussen de jaren 1890 en 1950 wereldberoemd maakten. De werken illustreren verschillende thema’s: de wereld van de cabarets, de mode, de vrije tijd en de literatuur. Er worden onder andere werken getoond van Henri de Toulouse-Lautrec, Félix Vallotton, Marc Chagall, Henri Matisse, Raoul Dufy en Kees van Dongen. Kees van Dongen is zelfs vertegenwoordigd met zijn serie illustraties voor de herdruk van A la Recherche du temps perdu van Marcel Proust (Gallimard 1947). Raoul Dufy (vertegenwoordigd door veertig van zijn werken) is de kunstenaar van het meest indrukwekkende kunstwerk op de tentoonstelling door een lithografische reproductie van de Elektriciteitsfee (la Fée Electricité). Hij maakte deze muurschildering (nu ondergebracht in het Musée d’art moderne de la Ville de Paris) om het elektriciteits- en lichtpaviljoen op de wereldtentoonstelling van Parijs in 1937 te decoreren. Dit monumentale werk toont de grootste wetenschappers uit de geschiedenis, verzameld aan weerszijden van de Goden van de Olympus en het Pantheon van de Grieks-Romeinse Oudheid, wiens boodschapper de Elektriciteitsfee is.

Water


Water is een essentieel element voor de planeet en haar flora en fauna, ook voor de mensheid. Maar wat weten we eigenlijk over water? De tentoonstelling (Eau. L’expo). is onderverdeeld in drie thema’s: water en leven, water en mensen en water en de maatschappij. Daarnaast is er een apart onderdeel over water in de Jura en Zwitserland. De tentoonstelling presenteert water vanaf zijn kosmische oorsprong, zijn ontwikkeling op aarde, zijn alomtegenwoordigheid, zijn vele verschijningsvormen, zijn onmisbare rol in de evolutie van het leven en de noodzaak om deze levensbron duurzaam in stand te houden

Planten, vrouw en kunst


Marlene McCarty, Into the Weeds, Kunsthaus Baselland. Foto Gina Folly

Met behulp van alledaagse materialen onderzoekt Marlene McCarty (1957) controversiële maatschappelijke thema’s, variërend van sociale en seksuele ongelijkheid tot de rol van de vrouw. Naast werken van de afgelopen jaren zal de tentoonstelling (Into the Weeds) ook een nieuw project presenteren in samenwerking met de Merian Gärten (de Merian Tuinen), een instituut van de Christoph Merian Stiftung (Christoph Merian Stichting) in Bazel. Op het eerste gezicht lijkt de tuin bij de ingang van het Kunsthaus vertrouwd en uitnodigend. Het samenspel tussen mens en natuur staat echter centraal. Deze tuin brengt planten samen die, volgens de kunstenaar en haar historisch onderzoek, symbool staan voor de emancipatie, de macht en de kennis van de vrouw. Een team van de Merian Tuinen heeft deze tuin ontwikkeld.

 

Kroniekschrijver van het onbewuste


Foto: Fondation Beyeler Riehen/Basel

De tentoonstelling toont werk van Edward Hopper (1882-1967), een van  de belangrijkste Amerikaanse schilders van de 20e eeuw. De tentoonstelling volgt geen strikte chronologie, maar richt zich op specifieke thema’s. Het gaat daarbij onder andere om verkeerswegen, rotsen, licht en schaduw, schepen en vuurtorens, mensen, huizen en landschap, en het bos. Deze thema’s zijn veelal onderbelicht in tentoonstellingen over Edward Hopper, maar ze staan wel centraal voor een goed begrip zijn werk. De kunstenaar van het onderbewuste als kroniekschrijver van zijn tijd, realisme gecombineerd met surrealisme. De tentoonstelling omvat aquarellen en olieverfschilderijen uit de jaren 1910 tot en met 1960.

Lausanne, de expositie


De maquette. Foto: © Claudine Garcia

De geschiedenis van Lausanne passeert de revue in het onlangs gerenoveerde museum. De beroemde maquette van de stad, zoals deze er in 1638 uitzag, is het middelpunt van de nieuw ingerichte expositie (Lausanne, l’ Exposition).  De thematisch opgezette route geeft een overzichtelijk en goed gedocumenteerd beeld van de economische, religieuze, sociale en culturele geschiedenis. In elf ruimtes komen diverse onderwerpen aan de orde, van water tot mobiliteit, van vrije tijd tot huisvesting, van de Middeleeuwen tot de Verlichting en tal van andere aspecten van deze interessante stad. De tentoonstelling is beschikbaar in het Engels en Frans. Elk jaar organiseert het museum bovendien tijdelijke tentoonstellingen en evenementen.

De Apocalyps


Weltuntergang. Ende ohne Ende. Foto: Naturhistorisches Museum Bern

Het einde van de wereld is een menselijke waarneming. Natuurlijke en door de mens veroorzaakte rampen, zoals oorlog, epidemieën, ziekten, honger en milieuvervuiling, wekken zowel angst op als de noodzaak om in te grijpen en invloed uit te oefenen op deze gebeurtenissen. De tentoonstelling (Weltuntergang. Ende ohne Ende) brengt beelden, objecten en verhalen uit de wetenschap en kunst met betrekking tot de Apocalyps samen en is thematisch onderverdeeld in zeven secties. Wetenschappelijke analyses, profetieën en speculaties over de ondergang van de mensheid worden besproken. Het resultaat is een reis langs de breuklijnen van natuur en cultuur, het menselijk leven en het universum. Apocalypse TV begeleidt de tentoonstelling. Het online kanaal belicht het onderwerp regelmatig vanuit verschillende invalshoeken. Men zou ook de Gletsjertuin in Luzern kunnen bezoeken om zich te informeren over de rampen en klimaatveranderingen van de afgelopen vier miljard jaar. De planeet zal nog een miljard jaar overleven, met of zonder mensheid.

Das Zeughaus in Luzern


Historisch Museum in 2018. Foto: Priska Ketterer; © Historisches Museum Luzern

Het wapenmagazijn (das Zeughaus) in Luzern dateert van 1569. Het 450 jaar oude gebouw heeft sindsdien vele incidenten meegemaakt. De tentoonstelling volgt deze geschiedenis vanaf het begin als militair complex tot aan de meest recente tijd als museum. De tentoonstelling presenteert dit bewogen verleden in de context van de geschiedenis van Kanton (Ort) Luzern en de opkomst van Zwitserland als een confederatie van (onafhankelijke) kantons en lokale ontwikkelingen. Objecten, getuigenissen en documenten vertellen over belangrijke keerpunten en episodes, het bezoek van Napoleon en zijn Helvetische regering, een tsunami in de rivier de Reuss en de geschiedenis van Luzern.

Muziek in Bazel in de Renaissance


Foto: Muziekmuseum Bazel

Voor burgers in Bazel was de Renaissance ook een periode van muziek. Muziek was (en is) een essentieel onderdeel van het culturele leven. Ze zongen Parijse chansons, speelden Poolse luitliedjes of verzamelden muziekinstrumenten. De tentoonstelling toont unieke muzikale instrumenten en manuscripten uit het muzikale leven in de Renaissance in deze stad van humanisten, uitgevers en geleerdheid. De tentoonstelling wordt georganiseerd in samenwerking met de Schola Cantorum Basiliensis, de afdeling Muziekwetenschap van de Universiteit van Basel en de Universiteitsbibliotheek van Basel.

Andreas Christen


Andreas Christen (1936-2006). Foto: Rappaz museum Bazel

Andreas Christen (1936-2006) was ontwerper en kunstenaar. Als ontwerper creëerde hij objecten voor dagelijks gebruik, die in grote series en gedurende vele jaren werden geproduceerd. In zijn artistieke werk is het onderscheid tussen het werk en het bruikbare object een voorwaarde. De Objecten ontvouwen zich in de ruimte, die ze accentueren en meten. Menselijke objecten vertegenwoordigen de culturele verworvenheden waarin we leven en claimen tegelijkertijd de leefruimte. Zijn figuratieve kunst komt in het kleine, maar bijzondere Rappaz museum goed tot haar recht.