Belle en Isabelle weer in Palais DuPeyrou in Neuchâtel
7 december 2025
Belle van Zuylen (1740-1805) was onlangs weer de hoofdpersoon in het Palais DuPeyrou in Neuchâtel. De nieuwste editie van de Nouvelle Revue neuchâteloise is geheel gewijd aan Belle, die vanaf haar huwelijk in 1771 in Colombier woonde en zich Isabelle de Charrière noemde, de naam van haar man Charles-Emmanuel de Charrière de Penthaz (1735-1808).
Michel Schulp bij de presentatie van de editie van Nouvelle Revue neuchâteloise, 4 december 2025
Onder de titel ‘Isabelle de Charrière d’Utrecht à Colombier. Une femme de lettres engagée au siècle des Lumières‘ brengt deze prachtige editie het leven van Belle en Isabelle in woord en beeld onder de aandacht.
Palais DuPeyrou was voor Isabelle niet zo maar een plaats, maar de woonplaats van haar beste vriend in Neuchâtel, Pierre-Alexandre DuPeyrou. Alexandre, geboren in 1729 in Paramaribo als zoon van een neuchatelois in dienst van de Republiek, bouwde na zijn terugkeer in Neuchâtel in 1774 dit paleis (hij was ook de belangrijkste financier en opdrachtgever van het stadhuis van Neuchâtel). Hij overleed in Neuchâtel in 1794.
Onbekende kunstenaar, Pierre-Alexandre DuPeyrou (1729-1794). Collectie: Bibliothèque publique et universitaire de Neuchâtel
Neuchâtel was in deze tijd een prinsdom van de koning van Pruisen (formeel tot 1857, toen het al 42 jaar een kanton van de Confederatie was!). Niet alleen ‘dorpen’ in de Innerschweiz en Appenzell hebben veelal een kosmopolitische grandeur in miniformaat, maar ook Neuchâtel en de horlogeriesteden Le Locle en La Chaux-de-Fonds. Ze hebben gemeen dat ze al eeuwenlang een vaste plaats hebben in wereldwijde handelsnetwerken. De wereld, en niet Europa is de sky!
Isabelle heeft vele bijeenkomsten in de salon van Pierre-Alexandre in Neuchâtel bijgewoond. Daarnaast was ze veelvuldig in Lausanne, Genève en Parijs. Ze was een vaste gast in de salons de societés van de Verlichting en kende de bekendste Franse, Engelse, Duitse en Zwitserse vertegenwoordigers uit deze periode.
Isabelle was na meer dan twee eeuwen voor korte tijd weer aanwezig in de salon van Palais DuPeyrou. Deze uitgave is een vervolg op de publicatie ‘Le manoir du Pontet à Colombier’, in de Nouvelle Revue neuchâteloise, Nr. 76, Hiver 2002.
(Bron en verdere informatie: ‘Isabelle de Charrière d’Utrecht à Colombier. Une femme de lettres engagée au siècle des Lumières‘ in La Nouvelle Revue neuchâteloise, Guillaume Poisson en Michel Schulp (red.), Nr. 167-168, Autome-Hiver 2025, 178 blz.).
