Ins (Anet), evangelische Kirche. Photo/Foto: TES.

Ins, klein dorp, Albert Anker, grote monumenten en klimaatverandering

Ins (Anet in het Frans, kanton Bern, Seeland, Drie-Meren-Regio) is niet alleen het dorp van het (geboorte)huis, atelier en museum van de schilder Albert-Anker (1831-1910). Het dorp was in de middeleeuwen ook een belangrijk regionaal centrum met meer inwoners dan het stadje Erlach (Cerlier in het Frans).

Reeds in het neolithicum (4000-1800 v. Chr.) was het gebied rond Ins (kanton Bern) bewoond.  Ook de Romeinse periode heeft zijn sporen nagelaten.

De eerste vermelding uit de middeleeuwen dateert uit 851: Villa d’Anes. In 1009 is de eerste vermelding in een oorkonde met de oud-Franse naam Anestre aangetroffen.

Aan het begin van de 13e eeuw behoorde Anestre nog tot het Franstalige graafschap Neuchâtel-Nidau. In 1376 maakte Anestre met de Heerlijkheid Cerlier (het huidige Erlach, kanton Bern) deel uit van het graafschap en later hertogdom Savoye.

Bern veroverde het gebied echter tijdens de Bourgondische oorlogen (1476-1477) en sindsdien is Ins Duitstalig en maakt het deel uit van het kanton Bern. De landvoogden van Bern zetelden in Erlach.

Ins kreeg kreeg echter het Landgericht, de hoogste juridische autoriteit van de landvoogdij. Het Schlössli Ins, het Rosenhof-Park en het voor een dorp grote plein en raadhuis (Rathaus) duiden ook op het belang van het dorp.

Op de heuvel staat al eeuwenlang de middeleeuwse kerk die sinds 1525 evangelisch is. De zevenhonderd jaar oude doopvont wijst op de eeuwen oude bouwhistorie in dit mooie dorp. De kerk werd voor het eerst genoemd in een document in 1228.

(Bron en verdere informatie: Gemeinde Ins)

Impressies van het dorp 

 

De Allalin-steen van de Allalinhorn, achtergelaten in Seeland door de smeltende Wallis-gletsjer zo’n 17.500 jaar geleden

De Schlüchter steen. Het steenblok is 20.000 jaar geleden door de smeltende  Walliser-gletsjer naar Seeland getransporteerd.