Het opmerkelijke Kapucijnerklooster in Sion
17 juni 2025
Volgens een onlangs verschenen rapport van de Verenigde Naties, is Zwitserland nog steeds een van de meest innovatieve landen op economisch gebied. Dit geldt echter ook voor de (religieuze) architectuur en design. Diverse musea, onder andere het Vitra Design Museum in Weil am Rhein, het Museum für Gestaltung in Zürich of Platforme 10 in Lausanne, zijn maar enkele voorbeelden.
Ook op kerkelijk gebied zijn architectuur en design vernieuwend. De St. Nicolaskerk in Hérémence, de St. Antoniuskerk in Bazel of het Kapucijnerklooster in Sion (Sitten, kanton Wallis/Valais) spreken boekdelen, al zegt deze vernieuwende geest weinig over spirituele vernieuwing binnen de katholieke kerk.
De binnentuin, in roze het oude tehuis voor apotheek en zieken
Schilderij van Hans Ludolff, rond 1653, links het klooster
Dit Kapucijnerklooster is gesticht in 1643, mede als reactie op de hervorming die ook of zelfs Valais tot 1603 in haar greep hield. In 1603 kozen de zeven Zehnden in de Tagsatzung van Wallis echter definitief voor het oude geloof.
Het klooster kreeg al spoedig een goede naam op het gebied van onderwijs en ziekenzorg. Vooral filosofie en theologie waren bekend in de wijde omgeving en wel tot in de 20e eeuw.
De bloeiende kloostergemeenschap besloot in de jaren 1920 en 1930 het complex te moderniseren en te vergroten. Uit deze periode stammen de eerste renovaties van de architect Alphonse de Kalbermatten (1870-1960). De aardbeving in 1946 noodzaakte echter tot verdergaande reparaties door onder anderen Fernand Dumas (1892-1956).
De oude muur en nieuwe decoraties
De meest opmerkelijke ingreep vond echter plaats in de jaren 1962-1968, ironischer wijze enkele decennia voor de overname van het klooster door Sion. Tegenwoordig beheert de gemeente het complex.
Het doet echter niets af aan de creativiteit, innovaties en kennelijke financiële draagkracht van de Kapucijners. De Venetiaanse architect Mirco Ravanne (1928-1991) gaf een originele invulling aan de verbouw van het klooster.
Het oude bleef grotendeels bewaard, maar met toevoeging van moderne materialen en vooral prachtige eigentijdse kunstwerken (Gesamtkunstwerk in de woorden van de architect en de père-gardien Darmien Mayoraz (1911-1980). Kengiro Azuma (1926-2016), Alberto Buri (1915-1995), Ángel Duarte (1930-2007), Marcel Feuillat (1896-1962), Jacques le Chevalier (1986-1987) Manfredo Massironi (1937-2011), Paul Monnier (1907-1982), Bernhard Mühlematter (1931-2001), François Ribas (1903-1979), Remo Rossi (1909-1982), Gino Severini (1883-1966) en Antoni Tapiès (1923-2012) hebben een tijdloze bijdrage geleverd aan de kruisgang, tuin, refectorium, gangen, lees-en studiezalen en diverse kunstwerken.
De kloostertuin
Deze kunstenaars gaven het voormalige klooster nog steeds een unieke verzameling kunstvoorwerpen. De architectuur van Ravanne, onder andere beïnvloed door Le Corbusier (1887-1965), geeft niet alleen deze kunst, maar destijds ook de religieuze, sociale en educatieve betekenis van het klooster de ruimte, respect en reflectie.
De bisschopsstad Sion heeft er vanaf 2014 weer een monument van nationale betekenis bij.
(Bron: P. Cagna, P. Varone, R, Salvi, C. Schmid, F. Vannotti (Red.), Le Couvent des Capucins, Sion, 2017)
Gino Severini, glas in loodvensters door Jacques le Chevalier
Antoni Tapiès en het trauma van de Spaanse burgeroorlog (1936-1939) verbeeld door een bommenwerper
Kengiro Azuma
