Der Turm des Schlosses Nidau. Foto/Photo: TES

Kasteel Nidau en de Jurawatercorrecties

De graaf van Neuenburg zu Nidau bouwde rond 1140 de waterburcht, die in 1196 voor het eerst in documenten werd vermeld. In de Middeleeuwen was het waterpeil van het meer van Biel 2 meter hoger en de burcht lag direct aan het meer. Het kasteel rees de lucht in als een imposante en moeilijk te veroveren vesting.

De graven van Nidau, met als officiële naam ” Grafen von Neuenburg, Herren von Nidau”, speelden een belangrijke rol in de regio tot 1375 (Gugler-oorlog). De laatste graaf van Nidau, Rudolf IV, sneuvelde in 1375 in de strijd tegen de Guglers.

De Guglers waren Engelse en Franse huurlingen die tijdens de Honderdjarige Oorlog (1337-1453) tussen de koninkrijken Frankrijk en Engeland naar het Zwitserse Mittelland trokken. Oorlog verbroedert kennelijk ook.

De Zwitserse huurlingen in latere eeuwen waren geen uitzondering, maar waren wel de beste soldaten en daarom veel gevraagd door de grootmachten van die tijd, waaronder de Republiek der Verenigde Zeven Provinciën.

De stad Bern (en Solothurn) organiseerde het verzet en in 1376 trokken de Guglers zich weer terug. Het kasteel ging daarna over naar de bisschop van Bazel en na hem naar de graaf van Neu-Kyburg.  Bern (en Solothurn) veroverden het kasteel en de stad in 1388.

Richard La Nicca (1794–1883)

Na de verovering diende het kasteel als zetel van de voogd van Bern. In de 19e eeuw werd het zuidelijke deel van de ringmuur afgebroken en de greppels gedempt. Dit was ook mogelijk door de Juragewässerkorrektion (1868-1891), waardoor het waterpeil van het Bielermeer twee meter zakte.

Door zijn ligging aan de uitmonding van de (Alte) Zihl (Thielle in het Frans) en als grensplaats met het prinsbisdom Bazel was Nidau tot het begin van de 19e eeuw een belangrijke douanepost. Tegenwoordig heeft het bestuursdistrict Biel (Bienne) zijn zetel in kasteel Nidau.

(Bron en verdere informatie: Schlossmuseum Nidau)

De toren van Nidau