Félix Vallotton, 1913, La Blanche et la Noire. La célébrité de cette toile tient à la suite innovante que l’artiste donne à deux œuvres majeures: L’Odalisque à l’esclave de Jean Auguste Dominique Ingres (1839) et l’Olympia de Édouard Manet (1863). Collection: Kunst Museum Winterthur/Fondation Hahnloser Jaeggli. Foto/Photo: TES

Lausanne, de geboortestad van Félix Vallotton (1865–1925), organiseert ter gelegenheid van de honderdste jaar van overlijden de grootste retrospectieve ooit (Vallotton Forever. La rétrospective) gewijd aan de kunstenaar.

Het Musée cantonal des Beaux-Arts (MCBA), dat een belangrijke collectie van zijn werken bezit, en de Fondation Félix Vallotton, een documentatie- en onderzoekscentrum, bieden op Platform 10 een nieuwe kijk op deze kunstenaar met zijn heldere en kritische geest en zijn scherpe humor.

Parallel aan de retrospectieve, die de meesterwerken van de kunstenaar toont, is er een andere tentoonstelling (Vallotton. Het ingenieuze laboratorium) gewijd aan het ontstaan van zijn werk. Hier worden de verschillende fasen van het creatieve proces verkend, op uiteenlopende gebieden als illustratie, gravure, schilderkunst en schrijven.

Félix Vallotton, 1915, Le crime châtié. Collectie: Musée cantonal des Beaux-Arts de Lausanne