Agostino Carracci (1557-1602) en Hendrick Goltzius (1558-1617) waren de belangrijkste graveurs van de late 16de eeuw, de een in Italië, de ander in de Nederlanden.
De twee kunstenaars zijn nooit eerder in een tentoonstelling samengebracht. Naast hun succes als graveurs zijn er nog meer parallellen: beiden waren geïnteresseerd in literatuur en kunsttheorie en beiden stichtten een academie.
Onafhankelijk van elkaar ontdekten ze het illusionistische potentieel van lijnen die zwellen en versmallen. Ze leverden daarmee een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling van de graveertechniek en de prentkunst van de barok.
De tentoonstelling toont de parallellen in hun leven en zoekt naar de punten en interactie tussen beide kunstenaars. Het hele thematische spectrum van hun werk wordt gepresenteerd, van devotionele beelden tot portretten en erotische beelden.