Monumenten

Sargans, St. Oswald und Cassian. Foto/Photo: TES.

Een typisch Zwitsers monument

Toen bisschop Ulrich VII. van Chur op 28 juni 1711 de kerk St. Oswald en Cassian in Sargans inwijdde, was van het huidige barokke interieur nog geen sprake.

Vanwege ontbrekende financiële middelen was de bouw ver bij de plannen achter gebleven. Ook de laatgotische middeleeuwse toren van de voorganger bleef staan.

Dit symboliseert wellicht ook de historie van Sargans. De stad heeft nog steeds haar middeleeuwse burcht van de graven van Montfort en Werdenberg-Sargans.

Vanaf 1483 tot 1798 werd de bestuurd door de Eidgenossenschaft. Katholieke en protestante landvoogden bestuurden vanuit het kasteel de stad en  omstreken.

De Eidgenossenschaft was een bondgenootschap van gelijkgestelde onafhankelijke katholieke en protestante kantons. Dit was voor de zestiende en zeventiende eeuw opmerkelijk.

Sargans bleef katholiek, maar kon in vrijheid haar geloof belijden, mede omdat een groot aantal kantons en bestuurders katholiek was. 28 juni 1711 is daarvan een voorbeeld.

Sargans viel ook onder meerdere katholieke jurisdicties: eeuwenlang tot 1798 onder de abdij van Mehrerau (Bodensee), vervolgens vanaf 1815 onder de abdij Pfäfers. Ook de bisschop van Chur was nooit ver weg. Sargans hoorde tot diens bisdom.

De kerk St. Oswald en Cassian symboliseert de middeleeuwse en (vroeg) moderne (religieuze) geschiedenis en architectuur van Zwitserland en Sargans.