Stedelijke monumentale dorpen

12 augustus 2021

In de 16e eeuw verordonneerde de stad Bazel dat de huizen in de dorpen in rijen moesten worden gebouwd.

Hiermee werd de basis gelegd voor het karakteristieke, stedelijke aanzicht van de dorpen in de omgeving van Bazel, de zogenaamde Baselbieter Wohnhäuser.

Vanaf 1500 tot 1833 (splitsing van het kanton Bazel in de kantons Basel-Stadt en Basel-Landschaft) bestuurde de stad Bazel de omliggende dorpen in het zogenaamde Baselbiet, het huidige kanton Basel-Landschaft.

Steile zadeldaken met de ingang van de huizen naar de straat gericht zijn kenmerkend voor de woongebouwen in het dorpscentrum in Baselbiet.

Tussen de huizen staat soms nog wel eens een schuur met dorsvloer en een stal. De meeste ruimtes zijn echter sinds 1970 tot woonruimte verbouwd. De plattegronden van de woningen zijn in hoofdzaak terug te voeren op het tweekamerconcept met keuken en woon- en slaapruimte, de Stube.

Er was hoogstens nog een gang, een kelder of soms een extra kamer. De familie sliep in de Stube. De schuur bestond uit de dorsvloer, die werd geflankeerd door twee stalgedeelten.

Sinds de 16e eeuw werden in dit type huis de woon- en economische kamers onder één dak verenigd. Zoals de meeste dorpen in Baselbiet waren ook in Reigoldswil in de 17e eeuw de meeste huizen van hout met rieten daken. Vanaf de 18e eeuw werden deze huizen echter in steen met dakpannen gebouwd. De stedelijke, monumentale allure van de meeste dorpen rondom Bazel getuigt hiervan.

(Bron: www.reigoldswil.ch).