Het kasteel van Annecy

25 maart 2022

Rond 1030 werd Genève de hoofdresidentie van een graafschap dat zich onder andere uitstrekte over grote delen van de Genevois, Les Gex en Faucigny in het huidige Frankrijk.

De dynastie kwam in conflict met de bisschoppen van Genève en de graven verplaatsten hun residentie naar Annecy in de Genevois. Het kasteel van Annecy wordt voor het eerst genoemd in 1219. Het was in deze tijd nog een eenvoudige constructie met muren en enkele torens.

De eeuwen daarna werd het complex steeds verder uitgebreid, onder andere met de Tour de la Reine, de ridderzaal, diverse torens, woon- en slaapafdelingen en steeds grotere en stevigere stadsmuren. Vanaf het begin van de 13e eeuw volgden vijf generaties graven elkaar op.

De laatste graaf stierf in 1394 zonder nakomelingen. Graaf Amédée VIII van Savoye (1391-1439) kocht de Genevois en Annecy werd een Savoyaardse stad.

Onder zijn bewind werden de grenzen van Savoie snel uitgebreid. Het kasteel werd vergroot en er werden grote werken uitgevoerd: de grote zaal (magna aula), nieuwe residenties, de kapel en de torens van Saint-Paul en Saint-Pierre werden rechtstreeks toegankelijk gemaakt via een verbinding met het kasteel.

De graven werden hertogen en leden van de dynastie trouwden met de belangrijkste (koninklijke) families. Het was de periode van de grandeur van de Hertogen van Bourgondië en ook het kasteel van Annecy ging mee in deze culturele bloei.

Charlotte van Orléans (1512-1549) nam in 1533 het initiatief tot de bouw van het Logis de Nemours, een luxueuze residentie in de stijl van de Renaissance. Jacques de Genevois-Nemours (1531-1585) liet in 1571 het Logis Neuf bouwen, de laatste grote uitbreiding. De eeuwen daarna onderging het kasteel rampspoed (branden, belegeringen, Franse bezetting), en telkens weer herbouw en renovaties tot in de negentiende eeuw.

Het prachtige complex is tegenwoordig een museum (www.musees.annecy.fr).

(Bron en nadere informatie: P. Lanternier, S. Marin, Du châteu-fort au musée. Chronique d’un monument historique, Annecy 2011).