Europese Zaken

Brienzersee. Photo/Foto: TES.

Felicitaties en Chapeau voor Zwitserland

Het meer van Brienz (Brienzersee) bereidt zich voor op de Zwitserse nationale feestdag op 1 augustus 2019, naar analogie van “Het ontstaan van de Confederatie” in de Grote Vergaderzaal van het Zwitsers Parlement, een grote muurschilderimg door Charles Giron (1859-1914), gemaakt in 1901. Giron had het Rütli op het oog, de weide aan het Urnermeer (Urnersee), een uitloper van het Vierwoudstedenmeer (Vierwaldstättersee) waar volgens de overlevering de eerste drie Eidgenossen uit Schwyz, Uri en Unterwalden met een overeenkomst hun wederzijdse bijstand op diverse gebieden bekrachtigden. Of het een feit of een legende is, is niet relevant, net zo min als Rome of Athene Romulus/Remus of Athena als stichters van deze steden ter discussie staan.

In deze periode werden vaak soortgelijke verdragen gesloten tussen steden en communes. Wat Zwitserland uniek maakt, is dat dit eerste verbond en het vervolg daarop wél stand heeft gehouden en steeds verder is uitgebreid met 13 kantons in 1501 en 22 kantons in 1815. Zwitserland is een gedecentraliseerde bottom up natie, tot stand gekomen in een moeizaam proces van eeuwen en met vier talen, culturen en diverse religies. Maar het land is in 2019 met stip de beste democratie, het meest innovatieve en competitieve land, met de beste Europese universiteit, de beste infrastructuur in vaak zeer moeilijke omstandigheden, een van de meest gastvrije landen voor asielzoekers (maar liefst 25 000-30 000 zijn jaarlijks officieel toegelaten) en een relatief goed verlopende integratie. De open blik op de wereld en Europa blijkt ook uit wetenschap, cultuur en museumdichtheid, onder andere de eerste etnografische musea, musea voor Aboriginals, Boeddhisme tal en van andere internationale en Europese thema’s.  Het land is een globale exporteur met het beste monetaire beleid (wat onder andere blijkt uit het formeel breken met het (illegale ) wanbeleid van de ECB) en bekijkt de huidige Europese Unie kritisch.

Hopelijk koesteren haar burgers en vooral politici wat in eeuwen is opgebouwd. Wat aan de EU wordt overgedragen krijgt een land nooit terug, ook al houdt de EU zich niet aan de afspraken en verdragen en worden (megalomane) ambities niet gerealiseerd. De EU is geen democratie en daar is ook geen basis voor, de meerderheid van haar leden is failliet, corrupt, een kleptocratie, met massawerkloosheid, torenhoge schulden en gigantische overheidslichamen, zieltogende industrieën, ouderwetse onderwijssystemen en vooral geen betrokkenheid van burgers bij het onderhouden van hun eigen gemeenschap. Millioenen wanhopige (jonge) burgers emigreren uit die zogenaamde geweldige eurozone en andere EU-landen. In het kleine Zwitserland werken circa 200 000 Franse burgers, tegenover alleen een paar duizend Zwitsers in Frankrijk. De EU en de ECB zijn vooral een pinautomaat, die deze (marode en veelal criminele) structuren in stand houden. De rekening komt, eerder op korte dan op lange termijn

Het kenmerk van Zwitserland, haar burgers en bedrijfsleven is juist de betrokkenheid, innovatie en de directe democratie. Van Riom of Scuol in Graubünden tot Môtier of La Chaux-de-Fonds in kanton Neuchâtel bouwen burgers en bedrijven met lokale initiatieven en projecten aan hun directe woonomgeving, werkgelegenheid en industrie. In welk ander land bezoeken duizenden nieuwsgierige burgers zomertaalcursussen (dus geen reguliere cursussen) Italiaans, Frans, Duits of Reto-Romaans om een van de talen van het eigen land beter te kunnen begrijpen ?

Zwitserland is de echte Europese Unie, maar geeft ook meteen de grenzen van het haalbare aan. Deze EU is grotendeels gebaseerd op megalomanie, ontbreken van zelfreflectie, dogmatisme en vooral intolerantie en bureaucratie en is een feite een uit de hand gelopen subsidieproject en alles en iedereen centraliserende eurocratie. Politici, journalisten en ambtenaren hebben dit project al lang niet meer in de hand maar kunnen en willen niet terug, omdat ze decennia hun baantjes, prestige en politiek kapitaal erin gestopt hebben. Immer vorwärts Kameraden. De Duitse krant Die Welt publiceerde onlangs (27 juli 2019) een artikel over het Europees Parlement. Op de achtergrond staat “Kommt, wir bauen das neue Europa“, vrij vertaald “Sluit je bij ons aan, we bouwen het nieuwe Europa”. Het is de taal van een sekte en niet zo ver verwijderd van de ideologie van het communisme: het creëren van een nieuw Europa, de nieuwe en ‘goede’ Europeaan. Het gezicht van de werkelijke EU toont zich echter in al haar naaktheid door de recente intimidatie, bedreigingen en afpersing van Zwitserland. Het is te hopen dat er over tien jaar geen zwarte rouwwolken boven de Brienzersee hangen. Zwitserland, let op uw zaak.